{"id":913,"date":"2014-11-13T11:54:58","date_gmt":"2014-11-13T10:54:58","guid":{"rendered":"http:\/\/www.espaciogranvia.org\/para-que-nos-sirve-el-dolor-2\/"},"modified":"2019-12-02T20:44:48","modified_gmt":"2019-12-02T19:44:48","slug":"para-que-nos-sirve-el-dolor-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/espaciogranvia.org\/gal\/para-que-nos-sirve-el-dolor-2\/","title":{"rendered":"Para que nos serve a dor?"},"content":{"rendered":"

\"por<\/a><\/strong><\/p>\n

Hai unha pregunta que, caladamente ou en voz alta, adoitamos formularnos varias veces ao d\u00eda, moitas, demasiadas veces na vida. Por que sofren os homes? Por que existe a dor?<\/span>
Esta pregunta sinala unha realidade da que nos \u00e9 imposible escapar. Todos sofren; por unha ou outra raz\u00f3n, todos sangran no seu coraz\u00f3n e intentan vanamente apresar unha felicidade concibida como unha sucesi\u00f3n ininterrumpida de gozos e satisfacci\u00f3ns.<\/span>

V\u00e9n \u00e1 mi\u00f1a memoria unha par\u00e1bola do budismo que sempre me impresionou; aparece nos libros baixo o nome de “O GRAN DE MOSTAZA”. E, en s\u00edntese, reflicte a dor dunha nai que perdeu ao seu fillo pero que, con todo, conf\u00eda en volvelo \u00e1 vida grazas \u00e1s artes m\u00e1xicas do Buda. Este non desalienta \u00e1 nai; s\u00f3 lle pide que para resucitar ao seu fillo cons\u00edgalle un gran de mostaza obtido nun fogar onde non se co\u00f1eza a desgraza? O final da par\u00e1bola \u00e9 evidente: o gran de mostaza, ese gran tan especial, xamais aparecer\u00e1, e a dor da nai verase mitigado en parte, ao comprobar cantos e cu\u00e1n grandes son tam\u00e9n os sufrimentos de todos os demais seres humanos.<\/span>

Pero o feito de que todos os homes sufran non quita nin explica a realidade do sufrimento. E outra vez pregunt\u00e1mosnos\/pregunt\u00e1monos, Por que?<\/span>
Vellos ensinos ?m\u00e1is vellas a\u00ednda que a par\u00e1bola citada- ax\u00fadannos a penetrar no intrincado labirinto da dor.<\/span>
En xeral ind\u00edcallenos que o sufrimento \u00e9 o resultado da ignorancia. As\u00ed, sumamos dor tras dor, \u00e9 dicir, aos feitos dolorosos en si, sumamos o desco\u00f1ecemento das causas que motivaron eses feitos: non somos capaces de chegar ata as ra\u00edces das cousas para descubrir a procedencia profunda daquilo que nos preocupa; simplemente qued\u00e1monos na superficie da dor, al\u00ed onde m\u00e1is se sente, e al\u00ed onde m\u00e1is se manifesta a impotencia para sa\u00edr da trampa. Ignoramos a causa do que nos sucede, e ignor\u00e1mosnos\/ignor\u00e1monos a n\u00f3s mesmos, sumando unha dobre incapacidade de acci\u00f3n positiva.<\/span>

As\u00ed mesmo desco\u00f1ecemos outras leis fundamentais da Natureza, e unha vez m\u00e1is, por ignorancia, acrecentamos a nosa dor. Deberiamos saber que ningunha dor \u00e9 eterno, que ningunha dor mantense ante o embate dunha vontade constructiva. Nada, nin dor, nin felicidade, poden durar eternamente no mesmo estado. Hai que aprender, pois, a xogar co Tempo para achar unha das posibles sa\u00eddas do labirinto.<\/span>

A dor do porvir non ten cabida no presente, xa que \u00e9 un sufrimento in\u00fatil, antes de tempo e, talvez, sen raz\u00f3n de ser. \u00c9 verdade que no presente xa se est\u00e1 gestando o futuro, pero tam\u00e9n \u00e9 verdade que o temor do futuro \u00e9 xerme de futuros males, mentres que a vontade firme e positiva d\u00e1 lugar a circunstancias m\u00e1is favorables que tam\u00e9n poden gestarse no presente.<\/span>

A dor das cousas pasadas, \u00e9 como intentar manter o cad\u00e1ver dun ser querido na nosa casa, repet\u00edndonos constantemente que non morreu, volvendo mil veces os ollos \u00e1 irrealidad dun corpo que non existe e desco\u00f1ecendo a outra realidade espiritual que si existe.<\/span>

E en canto \u00e1 dor do presente, \u00e9 apenas unha punzada que en breve af\u00fandese no pasado, para deixar lugar ao futuro.<\/span>

Por iso dic\u00eda un sabio que os homes somos capaces de sufrir tres veces pola mesma cousa: esperando que suceda, mentres sucede e despois que sucedeu. As\u00ed se reforza a tese de “a ignorancia como nai de todas as dores”.<\/span>
Para os orientais seguindo coa t\u00f3nica da par\u00e1bola budista “A DOR \u00c9 VEH\u00cdCULO DE CONCIENCIA”, o que equivale dicir que todo sufrimento encerra un ensino necesario para a nosa evoluci\u00f3n.<\/span>

A dor \u00e9 o que obriga a deternos e a preguntarnos achega das cousas. Sen a dor, xamais nos diriamos, como tantas veces fac\u00e9molo: Por que a min?, para advertir seguidamente que non \u00e9 ?a min? soamente?Sen a dor, non nos propo\u00f1eriamos indagar nas leis ocultas que moven todas as cousas, feitos e persoas.<\/span>

Por pouco que volvamos os ollos, atoparemos sufrimento: sofre a semente que estala para dar lugar \u00e1 \u00e1rbore, sofre o xeo que se derrite coa calor e a auga que se endurece co fr\u00edo, e sofre o home que, para evolucionar, ten que romper as peles vellas do seu c\u00e1rcere de materia.<\/span>

Pero tras todos estes sufrimentos esc\u00f3ndese unha felicidade desco\u00f1ecida: A plenitude da Semente, do auga, do alma Humana que descobren no medio das tebras, a luz segura do seu propio Destino.<\/span>

Delia Steinberg Guzm\u00e1n<\/span>
do Libro do “Heroe Coti\u00e1n” ( Reflexi\u00f3ns dun Fil\u00f3sofo)<\/span>

<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Hai unha pregunta que, caladamente ou en voz alta, adoitamos formularnos varias veces ao d\u00eda, moitas, demasiadas veces na vida. Por que sofren os homes? Por que existe a dor?Esta pregunta sinala unha realidade da que nos \u00e9 imposible escapar. […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":911,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,23],"tags":[],"class_list":["post-913","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-artigos-gal","category-filosofia-gal"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/espaciogranvia.org\/gal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/913","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/espaciogranvia.org\/gal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/espaciogranvia.org\/gal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/espaciogranvia.org\/gal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/espaciogranvia.org\/gal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=913"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/espaciogranvia.org\/gal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/913\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":916,"href":"https:\/\/espaciogranvia.org\/gal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/913\/revisions\/916"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/espaciogranvia.org\/gal\/wp-json\/wp\/v2\/media\/911"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/espaciogranvia.org\/gal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=913"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/espaciogranvia.org\/gal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=913"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/espaciogranvia.org\/gal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=913"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}